អំពីអ៊ុំផុន និងការរស់នៅជាមួយមរតកវប្បធម៌

តំបន់អង្គរបានបញ្ចូលក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោកនៅឆ្នាំ១៩៩២។ ក្នុងលក្ខខណ្ឌផ្សេងៗនៃការបំពេញបែបបទ ដើម្បីក្លាយជាបេតិកភណ្ឌពិភពលោក ស្របតាមគោលការការណ៍របស់យូណេស្កូ រដ្ឋាភិបាលបង្កើតឲ្យមានអាជ្ញាធរអប្សរានេះឡើង។ សព្វថ្ងៃ អាជ្ញាធរអប្សរាមានធនធានមនុស្សជាង២០០០នាក់កំពុងប្រកបការងារក្នុងតំបន់អង្គរ។ នៅកំលុងឆ្នាំ២០០០ អ្នកស្រី សុំ ផុន (ខ្ញុំសូមសរសេរថា អ៊ុំផុន) បានចូលបម្រើការងារនៅក្នុងស្ថាប័នអាជ្ញាធរអប្សរា ក្រោមមុខងារជាអ្នកសំអាតប្រាសាទ ឬគេហៅជាទូទៅថា «ឆ្មាំ»។ ច្រើនឆ្នាំក្រោយមក អ្នកស្រីត្រូវជ្រើសតាំងជាភ្នាក់ងារសណ្តាប់ធ្នាប់ទេសចរណ៍នៅប្រាសាទព្រះខ័ន។ ការងាររបស់គាត់ជាទូទៅគឺ … More

ប្រាំងផ្កា វស្សាជ្រុះ

ចំណងជើងខាងលើនេះគឺជា ការចំណាំរបស់តាឡើងត្នោតម្នាក់នៅភូមិស្រែចង្ហូតក្បែរភ្នំបូក។ ក្រៅពីធ្វើស្រែនៅរដូវវស្សា គាត់គឺជាអ្នកឡើងត្នោតនៅរដូវប្រាំង ទឹកត្នោតដែលបានមកប៉ុន្មានសម្រាប់តែកូរលក់ឲ្យអ្នកភូមិផងរបងជាមួយគ្នា។ យូរៗម្តងក៏មានអ្នកមកពីឆ្ងាយទិញយកទៅពិសារ ត្បិតគេខ្លាចរអានឹងឥវ៉ាន់លក់តាមទីផ្សារនៅទីក្រុងសព្វថ្ងៃ។ ខ្ញុំមិនដែលបានចំណាំដើមត្នោតផ្លែ ឬផ្កានៅខែណានោះទេ។ ប៉ុន្តែចាប់ពីពេលនេះទៅ ខ្ញុំនឹងចាប់ផ្តើមចំណាំមើលថាតើវាដូចពាក្យដែលតានោះនិយាយដែរឬអត់? តាមធម្មតា គាត់អាចកូរស្ករបានពី៤ទៅ៥គីឡូក្នុង១ថ្ងៃ។ ក្នុងមួយថ្ងៃ គាត់ត្រូវឡើងព្រឹកម្តង និងល្ងាចឡើងម្តងទៀត។  

« អំបុកទុំចេក សប្បាយវត្តលលៃ។ ចេត្រច័នខ្ចី សប្បាយវត្តបាគង»

ពាក្យខាងលើនេះគឺជាការចំណាំរបស់អ្នកស្រុកបាគង។ វត្តលលៃ និងវត្តបាគងនៅមិនឆ្ងាយពីគ្នាប៉ុន្មាននោះទេ ហើយវត្តទាំង២នេះជាកន្លែងដែលគេមកជុំគ្នារៀបចំកម្មវិធីកម្សាន្តសប្បាយក្នុងពេលអកព្រះខែ និងចូលឆ្នាំ។ ទម្រាំក្លាយជាចំណាំ មនុស្សចងចាំអស់ពេលយូរគ្រាន់។ ឧទាហរណ៍ក្នុងចម្រៀង «ខែចេត្រចូលឆ្នាំតាមចំណាំ គេទៅលេងវត្ត ម៉ែអើយកុំឃាត់ កូនទៅលេងវត្តសប្បាយនឹងគេ…»។ គេចំណាំថា ចូលឆ្នាំនៅខែចេត្រ ហើយពេលនោះ គេនាំគ្នាទៅលេងល្បែងល្បាំនៅតាមវត្តអារ៉ាមសប្បាយតាមវ័យ។  បើយើងត្រឡប់មកមើលពាក្យចំណាំខាងលើ គេយករុក្ខជាតិជាការចំណាំ ដោយចាំថាពេលដែលផលស្រូវថ្មីចាប់ផ្តើមបានខ្លះៗហើយ គេនឹងយកស្រូវថ្មីនេះមកធ្វើអំបុកហូបនឹងទុំចេក … More

ចិត្តអត់ដាច់ពីប្រទេសខ្មែរទេ

[…]នៅថៃ រកប្រាក់បានច្រើនជាង។ នៅខ្មែរ រកតែលុយទិញស៊ុបមិនបានផង។ នៅថៃ ញុំធ្វើកសាង និងគ្រប់មុខទាំងអស់។ ចង់ទៅថៃវិញដែរ តែគ្មានអ្នកនណាមើលកូន។ កូនច្រើនណាស់ពេក បើកូនតែមួយទៅប្រុចបាត់យូរហើយ។ ម្យ៉ាងអត់ចិត្តដាច់ មកពីយាយតា ម៉ែឪមានស្រុកកំណើតនៅនេះ បងប្អូនញាតិមិត្តនៅនេះ។ និយាយរួមទៅ កន្លែងធ្លាប់នៅ អត់ទៅណាដាច់ទេ។ ទៅប្រទេសគេស្រួលបំផុតតាំងពីម្ហូបស៊ី កន្លែងនៅ … More

យើងស្មគ្រចិត្តដោយខ្លួនឯង

«ពីដើមមានមនុស្សច្រើនគ្របគ្រងទឹកនេះ។ តែបានម្នាក់ក៏ដូរចេញៗ។ បាន៥-៦នាក់ក្រោយមក បានគេយកខ្ញុំឲ្យជួយមើល។ ខ្ញុំកាន់ទឹកនេះជាង១០ឆ្នាំហើយ។ ខ្ញុំជួយមើលនេះ មិនដើម្បីបានផលប្រយោជន៍អីមកលើខ្ញុំទេ [តែ]ដើម្បីឲ្យបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋនេះបានបង្កបង្កើនផលប៉ុណ្ណោះឯង។ រឿងមួយទៀត ទឹកនេះគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ច្រើនត្រង់ថា នៅឃុំប្រដាកយើងមានប្រភពទឹកច្រើន ហើយខ្ញុំស្តាយ។ [ខ្ញុំចង់]ឲ្យបងប្អូនយើងមានសមត្ថភាពឲ្យមកគ្រប់គ្រងបន្ថែមមកដើម្បីឲ្យបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋក្នុងឃុំប្រដាកនេះធ្វើការបង្ករបង្កើតផលបានច្រើន។ ទី១ ខែប្រាំង យើងដាំឪឡឹកនៅប្របមាត់ស្ទឹង ហើយអាជង្លងៗ យើងធ្វើស្រែប្រាំង។ ការងារនេះគ្មានប្រាក់កំរៃអីទេ ដោយយើងស្មគ្រចិត្តដោយខ្លួនឯង … More